خرید بک لینک

نمی دانم

به کدامین کوه فریاد

برآورم

من شاعر شدن را مدیون کسی هستم

که از همه دنیا

بیشتر عذابم داده

نمی دانم این ترانه ها را به کدام

بال پروانه ها بنویسم

به کدامین برگ پاییز بنویسم

من شاعر شدم

در بن بست یک کوچه ی تنهایی، اردیبهشت!

همه ی این احساس را کسی در من ریخته

که خودش بی خبر است

ای بی خبر من بی تابم

برچسب: تنهایی شاعرانه,تنهایی شاعر,تنهایی در شعر شاعران,شاعران تنهایی,اشعار تنهایی شاعران,تنهایی های یک شاعر, نویسنده: باران محمدی تاريخ: چهارشنبه 21 مهر 1395 ساعت: 8:20

صفحه بندی